نگرش نیچه به مسئله انسان و حقیقت او، بر اساس اندیشه ها ی مادی گرایانه و تمایل به اصالت تجربه است که پیامدهای ویژه ای به همراه دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیلی به منظور بررسی مختصات انسان شناختی از دیدگاه نیچه و ارزیابی پیامدهای آن در پرتو آرای علامه طباطبایی شکل گرفته است. بر اساس یافته‎های پژوهش، نیچه با نفی عقل گرایی و بی اعتبار نمودن ارزش ها ی اخلاقی و دینی مورد پذیرش زمان خویش، انسان را تا پرتگاه نیست گرایی می کشاند. لکن برای نجات وی از این وهله بحرانی، انسان را به باور توانمندی و اصالت قدرت خویش دعوت می نماید که ظهور تمام عیار آن در ابر انسان نمود یافته است. این در حالی است که علامه طباطبایی چنین تقلیل گرایی از شخصیت انسان و ترجیح  تن بر روان را برنمی تابد. زیرا نفی عقل گرایی و ستیز با ابعاد الهی متافیزیک نتیجه ای جز بی اعتبارشدن اوزان اندیشه ورزی و خردگرایی ندارد. وی همچنین منشأ اصلی پوچ انگاری در زندگی انسان را، حذف خدا و انگاره ها ی معنوی و ارزشی می داند و قرب الهی را به عنوان غایت اصلی زندگی مطرح می کند. غایتی که در سایه آن زندگی فردی و جمعی انسان بر اساس هدفمندی، معناداری و عدالت شکل می گیرد.

نزد ابن سینا، نفس انسانی به مثابة آینه، همواره مدرک ادراکاتی است که به نحو عرضی بر آن عارض می شود و به عبارت دیگر ادراکات، کیفیات عارض بر نفس هستند. محور ادراکات «تمثّل» است و نفس نیز دو ساحت ادراکی دارد، ساحت تجردی عقلانی که بازنمایندة کلیات، طبیعت و ذوات اشیا است و ساحت مادیِ حسی و خیالی که بازنمایندة جزئیات و عوارض اشیاء اکنون و گذشته است. ابن سینا، کیفیت هستی مندی ادراکات مختلف حسی، خیالی و عقلی در نفس را با نظریة ارتسام صور و تقشیر تبیین می کند؛ برای تبیین شکل گیری این الگوی معرفتی می توان چنین تصورکرد که فیلسوف حالات پدیداری ادراک را درون نگرانه در خود تصویر، و شاخصه های آن را احصا می کند، سپس با عرضه کردن آن به مبانی هستی شناختی اش نظریۀ معرفت را بیان می کند. ابن سینا مؤلفه هایی همچون ذهنیت دربرابر عینیت در مسئلة وجود ذهنی، عرض بودن علم و تأثیر کلی یا جزئی بودن ادراک را در نگاه پدیداری به ادراک تبیین می کند و به عرضۀ آن بر مبانی وجودشناسانه ای همچون تفکیک هستی به جوهر و عرض می پردازد و تفسیری معرفتی از عالم براساس همین اصل به همراه نگاه سه گانه به علیت ارائه می دهد و به الگوی خود در معرفت شناسی می رسد. نظام معرفتی سینوی مبتنی بر همین شاخصه ها و مبانی، به حصول نوعی ذات گرایی در تمام تبیین های معرفت شناسانه و پذیرش وحدت سنخی میان مدرِک و مدرَک می رسد.

زمینه و هدف: آرتریت روماتوئید یک بیماری مزمن خودایمنی است که علاوه بر عوارض جسمی می تواند منجر به تجربه افسردگی و اضطراب شود و اثرات آن می تواند به همسر و اعضای خانواده نیز گسترش یابد. هدف این پژوهش طراحی و آزمون اثربخشی یک الگوی مداخله شناختی - رفتاری - هیجانی زوج محور و مقایسه آن با یک الگوی شناختی - رفتاری بیمارمحور بر کیفیت رابطه زوجین در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید بود.مواد و روش ها: طرح پژوهش از نوع شبه تجربی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه بود. تعداد 90 نفر از زنان مبتلا به بیماری آرتریت روماتوئید از طریق نمونه گیری قضاوتی در این پژوهش شرکت کردند و به صورت تصادفی به سه گروه مداخله زوج محور، مداخله بیمارمحور و یک گروه کنترل اختصاص یافتند. مقیاس وضعیت زناشویی گلومبک - راست (GRIMS) پیش، پس و نیز سه ماه پس از مداخله توسط شرکت کنندگان تکمیل شد و شاخص آنزیم التهاب (CRP) از طریق انجام آزمایش خون پیش و پس از مداخله سنجیده شد. گروه های آزمایش در برنامه مداخله زوج محور (7 جلسه با حضور زوجین) و برنامه مداخله بیمارمحور (7 جلسه صرفا حضور شخص بیمار) شرکت کردند و گروه کنترل در فهرست انتظار باقی ماند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری با رویکرد اندازه گیری مکرر همراه با آزمون تعقیبی و از طریق SPSS16 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: علیرغم موثر بودن هر دو نوع مداخله، مداخله زوج محور (d=0.20) در مقایسه با مداخله بیمارمحور (d=0.06) دارای اندازه اثر بیشتری در کیفیت رابطه زناشویی بود و این تفاوت در پیگیری سه ماهه نیز پایدار بود. علیرغم کاهش آنزیم التهابی (CRP) در پس آزمون، تفاوت معناداری (F= (2,87) 0.33؛ p>0.71) بین سه گروه وجود نداشت.نتیجه گیری: مداخله شناختی - رفتاری - هیجانی زوج محور به عنوان مداخله ای موثر می تواند جهت بهبود کیفیت رابطه زوجین در بیماران آرتریت روماتوئید به کار گرفته شود.

هدف: این پژوهش با هدف ارزشیابی میزان کنترل روش های روان شناختی و غیر دارویی صرع در کودکان و نوجوانان انجام شده است. روش: 30 پسر مبتلا به صرع تونیک- کلونیک 14-9 ساله با هوش بهنجار که تحت دارو درمانی به مدت دو سال (بدون پاسخ مناسب درمانی) بودند، انتخاب و به تصادف در سه گروه جای داده شدند: 1- گروه اول با درمان گروهی درمانی شناختی- رفتاری 2- گروه دوم با آموزش پس خوراند زیستی 3- گروه سوم (گواه) که هیچگونه مداخله درمانی و روان شناختی دریافت نکردند. در این پژوهش سه بعد در تشنج صرعی مورد بررسی قرار گرفت: 1- شدت علایم 2- فراوانی تشنج ها 3- احساس کنترل حمله تشنجی صرع تونیک- کلونیک که به وسیله مقیاس علایم صرع ارزیابی شد. یافته ها: نتایج نشان داد که درمان شناختی - رفتاری موجب کاهش شدت علایم و افزایش احساس کنترل تشنج صرعی شده، اما تاثیری در کاهش فراوانی آن نداشته است. آموزش پس خوراندن زیستی تاثیر ناچیزی در کاهش فراوانی نشانه ها داشته است. شاید عدم موفقیت در کاهش دفعات و فراوانی تشنج صرعی با عوامل گوناگونی از جمله: دارو درمانی هم چنین اطلاعات نادرستی که والدین افراد مصروع در اختیار درمان گران قرار دادند، مربوط باشد. نتیجه: مداخله روان شناختی در کنترل حمله صرع موثر و باید مورد مطالعه بیشتر قرار گیرد.

هراس اجتماعی، یکی از اختلالات اضطرابی شایع است که به دلیل کناره گیری از جمع و ترس از ارزیابی منفی توسط همسالان، با افت تحصیلی زود هنگام و کاهش عملکرد تحصیلی فرد ارتباط دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی مداخله ی شناختی- رفتاری گروهی بر کاهش هراس اجتماعی در دانش آموزان پسر بود. بدین منظور، طی یک پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری، 30 نفر از دانش آموزان پایه ی هفتم و هشتم با تشخیص هراس اجتماعی از دبیرستان های دولتی پسرانه ی منطقه ی 6 شهر تهران با روش نمونه گیری در دسترسانتخاب و به  شیوه ی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل کاربندی شدند. گروه ها در سه مقطع پیش و پس از مداخله و پیگیری از نظر میزان هراس اجتماعی مورد آزمون قرار گرفتند. سپس گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت مداخله ی گروهی درمان شناختی – رفتاری مبتنی بر هراس اجتماعی قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد هراس اجتماعی در گروه آزمایش در مرحله ی پس آزمون و پیگیری در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری کاهش یافته است. به نظر می رسد که مداخله ی گروهی شناختی- رفتاری در کاهش هراس اجتماعی دانش آموزان پسر می تواند به عنوان یک روش درمانی موثر مورد استفاده قرار گیر

هدف مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش سرمایه روان شناختی بر انعطاف پذیری شناختی و تاب آوری افراد معتاد انجام شد. روش طرح پژوهش شبه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون باگروه گواه در افراد معتاد بود. نمونه این پژوهش 30 نفر از افراد معتاد مراجعه کننده به کلینیک های ترک اعتیاد شهر خرم آباد بود که با توجه به ملاک های ورود به پژوهش و بر اساس نمونه گیری خوشه ایچند مرحله ای تصادفی انتخاب شدند. افراد نمونه به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. در این پژوهش از پرسش نامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال و تاب آوری کانر و دیویدسون به منظور گردآوری داده ها استفاده شد. یافته ها تحلیل داده ها نشان داد آموزش سرمایه روان شناختی در افزایش انعطاف پذیری شناختی و تاب آوری در افراد معتاد موثر (0/05˂ P) می باشد. نتیجه گیری با آموزش سرمایه روان شناختی، می توان انعطاف پذیری شناختی و تاب آوری پایین را که از دلایل اصلی روی آوری و تداوم مصرف مواد می باشند در افراد بهبود بخشید.

مقدمه: هدف این پژوهش بررسی اثربخشی مداخله شناختی - رفتاری بر پاسخ های مقابله ای و راهبردهای تنظیم شناختی هیجانات در زنان بود.روش: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی همراه پیش آزمون - پس آزمون و پیگیری است. از میان کارمندان زن داوطلب دانشگاه الزهرا (س)، 58 نفر به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و لیست انتظار قرار گرفتند (n=29). 12 جلسه سه ساعته آموزش درمان شناختی - رفتاری به شیوه گروهی برای هر دو گروه در زمان های متفاوت به اجرا درآمد. از پرسش نامه پاسخ های مقابله ای و پرسش نامه راهبردهای تنظیم شناختی هیجانات برای جمع آوری داده ها استفاده شد. داده ها با آزمون های Tمستقل، تحلیل کوواریانس و اندازه گیری مکرر تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: تحلیل یافته ها مبتنی بر آزمون های t مستقل، تحلیل کوواریانس و اندازه گیری مکرر نشان داد که مداخله این پژوهش موجب تفاوت معناداری در مقیاس های پاسخ مقابله ای و راهبردهای تنظیم شناختی هیجانات نشان داده است.نتیجه گیری: اجرای مداخله شناختی - رفتاری موجب افزایش استفاده از پاسخ های مقابله ای مساله مدار، راهبردهای شناختی متمرکز بر برنامه ریزی، بازنگری و ارزیابی مجدد به صورت مثبت در تنظیم هیجانات و نیز کاهش استفاده از پاسخ های مقابله ای هیجان مدار و راهبردهای شناختی خودسرزنشگری، نشخوار ذهنی، فاجعه آمیز کردن در تنظیم شناختی هیجانات می شود.

هدف اسکلروزیس چندگانه (ام اس) از جمله اختلالات مزمن و خود ایمنی ناشی از میلین زدایی در سیستم عصبی مرکزی است. اختلالی که می تواند به کاهش بهزیستی روان شناختی منجر شود. کاربرد مداخله موسیقی عصب شناختی با توجه به تاثیر آن بر آسیب های عصب شناختی و بهبود سازش یافتگی های این گروه با توجه پژوهشگران روبه رو شده است. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی موسیقی عصب شناختی بر بهزیستی روان شناختی زنان مبتلا به اسکلروزیس چندگانه انجام شد. روش بررسی این پژوهش، مطالعه ای نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. در این مطالعه 20 نفر از زنان 20 تا 30 سال مبتلا به ام اس از نوع عود بهبودی که عضو انجمن ام اس بودند با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. این افراد پس از همگن سازی از نظر متغیرهایی نظیر میزان تحصیلات، سن، تاهل، شغل و سطح خفیف شاخص گسترده ناتوانمندی (EDSS<4) و پس از اعلام رضایت و اجرای پیش آزمون با روش جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ملاک های خروج از مطالعه شامل نداشتن نشانه های روان شناختی (نظیر افسردگی ) و حضورنیافتن در هرگونه مداخله موسیقیایی در طول دوره بازپروری بود. مداخله موسیقی عصب شناختی مبتنی بر آموزش موسیقیایی کنش اجرایی مایکل تات (2005) با همکاری یک متخصص موسیقی طراحی شد. هشت عنوان برنامه آموزشی عبارت بودند از: کنش اجرایی، تنظیم هدف، انگیزش گروهی، کنترل بر انگیختگی، بازداری، مسولیت پذیری، حل مسئله و خلاقیت، و تصمیم گیری و خلاقیت. پس از محاسبه اعتبار درونی برنامه، 30 جلسه برنامه موسیقیایی به صورت هر هفته دو جلسه به مدت 3 ماه در محل انجمن ام اس ایران برای گروه آزمایش برگزار شد، در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکردند. ابزارهای اندازه گیری در این پژوهش مقیاس بهزیستی روان شناختی ریف (1995) فرم کوتاه 42 سوالی و شاخص گسترده ناتوانمندی کورتزکه (1983) برای ارزیابی ناتوانی جسمی در افراد مبتلا به ام اس بود. اطلاعات به دست آمده از پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره آنکووا و چند متغیره مانکووا تجزیه و تحلیل شد. یافته ها پس از بررسی مفروضه های تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره و حذف اثر پیش آزمون، نتایج نشان دهنده آن بود که مداخله بر بهزیستی روان شناختی تاثیر معناداری داشته است (0/050/38) بر اساس جدول کوهن متوسط است. به علاوه، اگرچه مداخله بر زیرمولفه های بهزیستی اثر معناداری نداشته است (0/05